عرفان همراه با دکتر سید مهدی هومان بهشتی

در بحث نظریه وحدت در نظریه چهارم گفتیم , ذات مشکک ذومظاهر است , همه او هستند , اوست که تجلی کرده است , غیر او نیست , پس انسان , او را می بیند و تعظیم می کند , تفخیم می کند , مودب می شود , محبت می کند , چون میبیند غیر حق نیست , با کسی غیر حق ما نیستیم و با کسی غیر حق ما سر و کار نداریم , کسی غیر از حق در این هستی نیست , کافر می خواهد باشد , مومن می خواهد باشد , همه تعینات او هستند , همه حضور او هستند , همه مجاری او هستند , همه حق هستند همه حق هستند...

در این جا می فرمایند که چند واقعه ای که نقل کردیم , همه از خود من برخاسته اند بیرون از من نبوده اند. آیه ی قران کریم را دلیل می آورند که در آیه ی ((لهم ما یشاوون فیها و لدینا مزید , آیه 35 سوره قاف)) انسان آنچه را که می بیند , خودش فراهم آورده است , هر چند که برای انسان مومن , زیبایی پروردگار ((لدینا مزید )) را هم می بیند و آن مزید می شود بر آنچه که خودش ساخته است . فضل من الله است , یک چیزی اضافه است که نمی شود توصیفش کرد . در آیه ی کریمه ی دیگر ((للذین احسنو الحسنی و زیاده , سوره 37 سوره یونس)) , زیبایی , زیبایی می آورد و نظایر آن ها از آیات و روایات که فهم و تدبر بسزا لا...